کتاب حاضر، جلد دوم کتاب زعیم حوزه نجف آیت الله العظمی سید ابوالقاسم خوئی میباشد. این کتاب نوشته صفاءالدین تبرائیان است و در انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است.
حضرت آیت الله العظمی سید ابوالقاسم خوئی یکی از علمای کم نظیر و از فقهای استثنایی روحانیت شیعه به شمار میآید که به روزگارش شاهد تهاجم انگلیس به عراق، جنبش علما و انقلاب 1920، پادشاهی خاندان فیصل، کودتای عبدالکریم قاسم و عبدالسلام عارف، روی کار آمدن عبدالرحمن عارف، کودتا بعثیان، پیروزی انقلاب اسلامی، جنگ عفلقیان با ایران اسلامی، انتقاضه شعبانیه و کشتار گستردهی شیعیان مظلوم توسط حاکمیت صدام جنایتکار بود.
ایشان به تعبیر مقام معظم رهبری (عالم جلیل القدر) و (فقیه عظیم الشأن) و (بقیه سلف صالح) ، (فقیهی بزرگ) و (اصولیای عمیق) و (مفسری نوآور) و (رجالیای صاحب مکتب) و (متکلمی زبردست) بود که مدت هفتاد سال پیوسته به تدریس و پرورش صدها مجتهد و عالم فاضل پرداخت و با حکمت و شجاعت تا واپسین لحظهی حیاتش از حوزهی کهنسال نجف اشرف حفاظت کرد.
تلامذه این سلطان فقاهت در جای جای عالم اسلامی که پویندگان مدرسهی اصولی و فقهی اویند، همچنان صراط علمیاش را پی میگیرند. در رخداد هولناک انتفاضه شعبانیه و یورش صدامیان به حوزه و قتل عام گستردهی مردم، تن به بازداشت و تحمل اهانت و صبر در شهادت عزیزانش داد، لیک حاضر به تسلیم در مقابل جنایتکاران بعثی نشد و دیری نپایید مظلومانه جان به دادار جهان آفرین تسلیم کرد و غریبانه در حرم امیر مؤمنان، علیبنابیطالب(ع) سر بر تراب نهاد.